Το γραφείο μας χειρίστηκε υπόθεση εξαπάτησης πολίτη από διάσημη εταιρεία πώλησης κοσμημάτων – ρολογιών – αντικών, η οποία σε τηλεοπτική εκπομπή πανελλαδικής εμβέλειας, ισχυριζόταν ότι πωλούσε χρυσές εικόνες έναντι συμφέρουσας τιμής. Ο πολίτης έλαβε πλήρεις και σαφείς διαβεβαιώσεις από το προσωπικό της εταιρείας, πως τα αντικείμενα ήταν από ατόφιο χρυσάφι 24 καρατίων και παρήγγειλε μεγάλο αριθμό. Με την παραλαβή τους παρέλαβε και πιστοποιητικά περί ύπαρξης καθαρού χρυσού. Με σταδιακές αγορές ο πελάτης προέβη σε σημαντικές αγορές πολλών χιλιάδων ευρώ. Μόλις ο πολίτης θέλησε να πωλήσει μερικές από τις υποτιθέμενες χρυσές εικόνες, λόγω σοβαρών οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε και αφού τις παρέδωσε σε εξειδικευμένο εργαστήριο, διαπίστωσε ότι έπεσε θύμα απάτης, καθώς οι εν λόγω εικόνες είχαν απλώς χρώμα χρυσού με αεροψεκασμό. Εν τέλει, τα δήθεν χρυσά αντικείμενα αποδείχθηκε ότι ήταν απλά φύλλα σιλικόνης με χρώμα χρυσού και αποκαλύφθηκε η απάτη. O πελάτης απευθύνθηκε στο Συνήγορο του Καταναλωτή, όπου κατήγγειλε την πρακτική της εταιρείας. Δεδομένου ότι η εταιρεία αρνήθηκε να αποκαταστήσει τη βλάβη του πελάτη μας, ασκήσαμε αγωγή με την οποία ζητήσαμε την πλήρη αποκατάσταση της ζημίας του και της ηθικής του βλάβης.
Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών με την υπ’ αριθ. 2.788/2026 Απόφασή του, έκανε δεκτή την αγωγή μας επισημαίνοντας μεταξύ άλλων πως: «Τα επίχρυσα αντικείμενα απαγορεύεται να σημαίνονται έκτυπα με τον τρόπο που σημαίνονται τα αντικείμενα από πολύτιμα μέταλλα, καθώς και να φέρουν ενδείξεις, όπως τίτλο περιεκτικότητας σε πολύτιμο μέταλλο ή άλλη ένδειξη, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε πλάνη τον καταναλωτή, ότι δηλαδή πρόκειται για αντικείμενα από πολύτιμα μέταλλα. […] Από όλα τα ανωτέρω αποδείχθηκε ότι η εναγόμενη εταιρεία εν γνώσει της παρέστησε ψευδώς στον ενάγοντα ότι του πωλεί σε τιμή «ευκαιρίας» χρυσά αντικείμενα 24Κ, ενώ στην πραγματικότητα η περιεκτικότητα τούτων σε χρυσό ήταν ελάχιστη, προκειμένου να αποκομίσει αυτή παράνομα περιουσιακό όφελος, ζημιώνοντας τοιουτοτρόπως υπαίτια κατά το ανωτέρω ποσό των 12.255€ τον ενάγοντα, καθόσον κρίνεται ότι τα πωληθέντα αντικείμενα τυγχάνουν μηδαμινής αξίας.»
Επίσης το δικαστήριο επιδίκασε αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης και καταδίκασε την εναγόμενη στη δικαστική δαπάνη του πελάτη.