Στις μισθώσεις ορισμένου χρόνου η μίσθωση λήγει με την πάροδο του συμβατικού χρόνου, εφόσον δεν επακολουθήσει παράταση, ή ανανέωση ή σιωπηρή αναμίσθωση, ενώ με την πάροδο του χρόνου, ο μισθωτής είναι υποχρεωμένος να αποδώσει το μίσθιο στον ιδιοκτήτη. Σε περίπτωση που ο μισθωτής παρακρατεί το μίσθιο και μετά τη λήξη της μίσθωσης, οφείλει αποζημίωση το συμφωνημένο τίμημα, χωρίς αυτό να αποκλείει το δικαίωμα του εκμισθωτή να αξιώσει και περαιτέρω αποζημίωση για ζημία που του προκαλεί ο μισθωτής. Συγκεκριμένα υπάρχει αξίωση για αποκατάσταση του “διαφυγόντος κέρδους”, το οποίο θα αποκόμιζε ο εκμισθωτής αν ο μισθωτής παρέδιδε το μίσθιο αμέσως μετά τη λήξη της σύμβασης μίσθωσης.
Το γραφείο μας εκπροσώπησε νομικό πρόσωπο στο οποίο ανήκει ιδιοκτησία σε νησί των Κυκλάδων, το οποίο οποίο είχε μισθώσει σε εταιρεία για την άσκηση της επαγγελματικής της δραστηριότητας. Μετά την πάροδο της συμφωνηθείσας διάρκειας η μισθώτρια εταιρεία αρνήθηκε να αποχωρήσει από το κατάστημα και μεταξύ άλλων ενεργειών ασκήσαμε αγωγή ενώπιον του αρμόδιου Δικαστηρίου.
Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών με την υπ’ αριθ. 70.194/2025 Απόφασή του έκανε πλήρως δεκτή την αγωγή μας, υποχρέωσε την αντίδικη εταιρεία να παραδώσει ελεύθερο το μίσθιο κατάστημα, όρισε σημαντική χρηματική αποζημίωση για το χρονικό διάστημα που παράνομα παρακράτησε η αντίδικος του κατάστημα, επέβαλε να αποζημιώσει για το διαφυγόν κέρδος που είχε η ιδιοκτήτρια, ενώ της επέβαλε να καταβάλει και τη δικαστική δαπάνη. Η απόφαση κηρύχθηκε προσωρινά εκτελεστή.